Dieuwertje, 21 augustus 2008
Argentinië Buenos Aires

Después el tango viene la samba!

Hola queridos amigos!

Na de Nederlandse nederlaag in Peking gisteren tegen la Argentina is het tijd om wat genegenheid te zoeken bij mijn landgenoten. Zelf was ik in den beginne emotioneel nog niet zo erg betrokken bij de voetbalwedstrijd die mijn huisgenoten omschreven als de eerste stap naar de Argentijnse victory op los juegos olimpicos. Voor het groepsgevoel in ons huis leek het mij ook beter dat Argentinië zou winnen. Vamos Argentina, vamos campeon! Messi werd de held van de dag en ik ontving drie mailtjes van Argentijnse vriendjes met een link om de Argentijnse doelpunten nogmaals te bekijken, voor het geval ik toevallig niet gezien had.

De afgelopen periode ben ik er niet helemaal in geslaagd mijn website consequent bij te houden en een wat schrale minimale berichtgeving is dan ook het gevolg. Neemt niet weg dat ik straks over vijf weken echt wat kan vertellen, en vivo, met foto’s, filmpjes, stemmetjes pakjes en dansjes. Vol verwachting klopt jullie hart!

Bedankt voor de leuke berichtjes/mailtjes etc. met mijn verjaardag! Vanwege het vijfurige tijdsverschil voel je ineens toch zo’n tien uur langer jarig dan normaal. Op mijn verjaardag ’s avonds eveneens verhuisd en daarna met wat mensen gaan eten. Geen broertjes op mijn verjaardag maar wel voor het eerst champagne op mijn verjaardag, een Mexicaanse taart en een Portugees lang zal ze leven. Ben superblij met mijn nieuwe woning en mijn nieuwe huisgenoten. Deel een appartement, in de wijk Recoleta, aan een zijstraat van de lange drukke winkelstraat Santa Fe. Woon best rustig maar direct als je buitenstaat bevind je direct in 24 uur per dag levend Buenos Aires! Toeterend langsrazend verkeer wat je wekt ’s morgens vroeg, in plaats van Nijmeegs vogelgezang. Woon samen met Randy, een Peruaan die hier studeert en werkt en Rafas, een Spanjaard, hij doet iets met films, internet en radio…zaakjes. Randy is heel leuk, heeft nu vakantie en in voor alle prachtige activiteiten die ik verzin.

Even was ik bang dat al dit prille huiselijk geluk maar kort zou gaan duren… ik besloot een verjaardagsfeestje te vieren de eerste week dat ik was ingetrokken. Na een dag hapjes flansen, bierflessen zeulen en empanada’s zoeken samen met Linda waren we er klaar voor. Het was een erg gezellig feestje en superleuk om mensen bij elkaar te zien die je dan in een half jaar ontmoet of die anderen hebben ontmoet (vrienden van vrienden van vrienden, weet jij wie hier woont, ja volgens mij ben ik dat) En net toen ik dacht als het feestje maar niet saai wordt was daar de redding van een paar van die vrienden van vrienden van vrienden…. Een brandspuit (el gran matafeugo)… Daar kun je namelijk best vier verdiepingen, een heel trappenhuis, twee liften mee besmeuren en twee hondjes astmatisch en een huisconciërge intens verdrietig meemaken. Heel de gang vol met dikke stofwolken en Rafas die zich ontpopte als een soort tijgerende brandweerman van plan ons allemaal te gaan redden. Natuurlijk bleek al snel dat er niets aan de hand was. De politie was imiddels al wel gebeld evenals de pandeigenaar, huurcommissie en de conciërge. Een boete, een aantekening voor mijn huisgenoten en een meewarige conciërge onder het mom van de leraarstrategie ‘ik ben niet boos, maar wel heeeeel erg teleurgesteld…’ Terecht natuurlijk

Na drie maanden verblijf in Argentinie verloopt je visum… en dan moet je de grens over. Linda en ik bevonden ons allebei in die situatie dus maakten we een weekendtrip naar Uruguay. Vanuit Buenos Aires voeren we met de Ferry over de Rio de la Plata naar Colonia (Uruguay) om vanuit daar de bus te pakken naar Montevideo. Montevideo is een van de jongste steden van Latijns-Amerika en een echte koloniale spaanse stad. Naar mijn mening ook een pinta de oostblokstad, redelijk wat grijze, massieve en kolossale bouw en op iedere hoek frituur. Veel Argentijnen gaan in de zomer naar deze strandstad om de drukte van Buenos Aires te ontvluchten. Gezien het hier nu winter is, werd het meer een winterse strandwandeling met chocolademelk dan bikini’s en mojitos. Een leuk hostal, waar we de kamer deelden met kamergenoten die nationalistische stereotyperingen eer aan deden (zuipende Ieren en groepshuggende Brazilianen en twee lompe holandesas). Naar de Uruguayaanse kermis (extra gare meuk… dus extra leuk aldus Linda) en Uruguayaans wijnen geproeft.

Deze week begonnen aan de enerlaatste week van mijn stage,... Laatste maand nog een leuk aantal eigen opdrachten kunnen uitvoeren en naar wat interessante bijeenkomsten geweest. Verder is mijn begeleidster terug naar Den Haag, om de drie/vier jaar veranderen diplomaten van post/functie. Vorige week maandag nieuwe diplomate aangetreden. Leuk om dan te zien wat je nu zelf na vier maanden weet en kan bijdragen. Morgen laatste keer volleybaltraining, ongelofelijk wat een kracht uit die kleine meisjes komt!

Nog anderhalve week en dan komt Walter. We blijven samen nog een dag of vier in Buenos Aires, superleuk om hem hier alles te kunnen laten zien, en dan vertrekken we richting Brasil. We hebben niet zoveel gepland, maar willen in ieder geval Iguazu, Pantanal (amazone) en Rio de Janeiro bezoeken, schudden en shaken, samba en caipirinha. Verder gaan we alles bussen dus genoeg tijd om mooie routes uit te zetten. Onderstaande foto's geven een klein overzichtje vn afgelopen weken: de sloppenwijk waar ik was, de stakingen van de boeren, feestjes, Uruguay enz. Ik denk aan jullie!

Un beso grande desde el otro lade del océano!

Dieuw

Naar Dieuwertje in Argentinië bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl